استروئیدهای آنابولیک مشابه هورمون های جنسی مردانه مصنوعی هستند. آنها دسته ای از مشتقات سنتز شده شیمیایی هستند که از نظر ساختاری و فعالانه شبیه به هورمون مردانه تستوسترون هستند. اثر آنابولیک می تواند رشد ماهیچه های اسکلتی را بهبود بخشد، در حالی که عملکرد هورمون های جنسی مردانه می تواند ویژگی های جنسی مردانه را برجسته تر کند.
تمام استروئیدهای آندروژنی مصنوعی ساختار شیمیایی مشابهی با تستوسترون دارند. این داروها علاوه بر افزایش توده و قدرت عضلانی و حفظ حجم عضلانی در کاهش وزن فعال یا غیرفعال، دارای اثرات آندروژنیک نیز هستند.
همچنین ریکاوری بعد از تمرین را تسریع می کند و به افزایش شدت و زمان تمرین کمک می کند. اما مصرف همزمان این داروها بدون تمرینات قدرتی سیستماتیک تاثیری در عضله سازی ندارد.
استروئیدهای آنابولیک برای اولین بار در سال 1930 برای درمان هیپوگنادیسم استفاده شد (تستوسترون کافی در بیضه ها تولید نمی شود تا نیازهای رشد و عملکرد جنسی را برآورده کند). بعد از آن عمدتاً برای درمان بلوغ دیررس، ناتوانی جنسی و ... استفاده می شود.
در دهه 30، دانشمندان در آزمایشات روی حیوانات دریافتند که استروئیدهای آنابولیک برای رشد ماهیچه های اسکلتی مفید است، که بدنسازان و وزنه برداران و در نهایت برای بسیاری از ورزش ها دنبال شدند.
امروزه از استروئیدها به طور گسترده در ورزش استفاده می شود که تأثیر جدی بر نتایج و عادلانه بودن مسابقات ورزشی دارد. بیش از 100 استروئید آنابولیک در ایالات متحده ساخته شده است و اکثر آنها غیرقانونی هستند، برخی به صورت قاچاق وارد ایالات متحده می شوند و برخی توسط برخی شرکت های داروسازی یا آزمایشگاه های مخفی تولید و تولید می شوند.