استروئیدهای خوراکی

RAWSGEAR: یک تامین کننده حرفه ای استروئیدهای خوراکی

ما هر آنچه شما نیاز دارید را ارائه می دهیم و بر اساس سال ها تجربه، روش های حمل و نقل ایمن به دنیا را داریم.

تنوع محصولات

ما می توانیم انواع مختلفی از مواد شیمیایی و مواد اولیه شیمیایی را به مشتریان ارائه دهیم. از جمله مواد خام استروئیدی آنابولیک، استروئیدهای خوراکی، روغن های نیمه تمام، پپتیدها، سارم ها، مواد خام دارویی، تستوسترون، مواد خام استروئیدی، ضد استروژن ها و PCT و غیره.

استانداردهای دقیق کیفیت

به عنوان یک تولید کننده حرفه ای، ما یک تیم حرفه ای کارخانه و کارگاه پردازش داریم تا از کیفیت محصولات خود اطمینان حاصل کنیم. علاوه بر این، ما استانداردهای کیفیت سختگیرانه ای را در هر لینک تولید تنظیم کرده ایم و پرسنل تولید مجرب را برای نظارت بر کل فرآیند تولید ترتیب داده ایم.

روش های تحویل چندگانه

ما می توانیم انواع روش های حمل و نقل مانند حمل و نقل داخلی در ایالات متحده و حمل و نقل داخلی در اتحادیه اروپا (DHL در آلمان) را ارائه دهیم. علاوه بر این، ما می توانیم حمل و نقل ایمن در کانادا و رسیدن طی 7 تا 15 روز، و حمل و نقل ایمن در استرالیا با نرخ عبور 99٪ را تضمین کنیم (ما یک سیاست ارسال مجدد 100٪ رایگان داریم).

چندین گواهینامه بین المللی

ما گواهینامه های متعددی را از CE و ISO دریافت کرده ایم که نشان دهنده حرفه ای بودن و سطح بالای ما است. در عین حال، محصولات ما به بسیاری از کشورها و مناطق مانند اروپا و ایالات متحده فروخته می شود و توسط بسیاری از مشتریان شناخته شده است.

صفحه اصلی 12 3 4 5 6 صفحه آخر 1/6

معرفی مختصر استروئیدهای خوراکی

داروهای استروئیدی ساخته دست بشر هستند اما شبیه این هورمون های طبیعی هستند. داروهای استروئیدی که برای درمان بیماری استفاده می شوند، کورتیکواستروئید نیز نامیده می شوند. استروئیدهای خوراکی برای درمان تعداد زیادی از بیماری ها، معمولاً با کاهش التهاب یا اثر سیستم ایمنی بدن افراد استفاده می شود. برخی از نمونه ها عبارتند از: بیماری التهابی روده (به عنوان مثال، بیماری کرون، کولیت اولسراتیو)، بیماری های خود ایمنی (به عنوان مثال، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، هپاتیت خود ایمنی)، عود مولتیپل اسکلروزیس، بیماری های مفصلی و عضلانی (به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید، پلی میالژی روماتیکا). آلرژی، آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)، کروپ. استروئیدهای خوراکی همچنین برای درمان اثرات برخی سرطان ها یا برای درمان شرایطی که در آن فرد به اندازه کافی از استروئیدهای طبیعی خود تولید نمی کند (به عنوان مثال، در بیماری آدیسون، هیپرپلازی مادرزادی آدرنال و کم کاری هیپوفیز) استفاده می شود.

استروئیدها چگونه کار می کنند

استروئیدها نسخه‌ای از هورمون‌های ساخته‌شده توسط انسان هستند که معمولاً توسط غدد فوق کلیوی که ۲ غده کوچک در بالای کلیه‌ها یافت می‌شوند، تولید می‌شوند. استروئیدها قرمزی و تورم (التهاب) را کاهش می دهند. این می تواند به شرایط التهابی مانند آسم و اگزما کمک کند. استروئیدها همچنین فعالیت سیستم ایمنی را کاهش می دهند که دفاع طبیعی بدن در برابر بیماری و عفونت است. این می تواند به درمان بیماری های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس کمک کند، که در اثر حمله اشتباه سیستم ایمنی به بدن ایجاد می شود.

انواع رایج استروئیدهای خوراکی

متداول ترین نوع داروی کورتیکواستروئیدی گلوکوکورتیکوئیدها هستند. این شامل استروئیدها است
مانند:

پردنیزولون
پردنیزولون متعلق به گروهی از داروها به نام کورتیکواستروئیدها است. گاهی اوقات از آن به عنوان یک استروئید خوراکی یا به سادگی یک استروئید یاد می شود. استروئیدهای خوراکی برای درمان تعداد زیادی از بیماری ها استفاده می شود. برخی از نمونه ها عبارتند از: آسم، بیماری های التهابی روده (به عنوان مثال، بیماری کرون، کولیت اولسراتیو)، بیماری های خود ایمنی (به عنوان مثال، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، سارکوئیدوز)، بیماری های مفصلی و عضلانی (به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید)، و آلرژی. . آنها همچنین در درمان برخی از سرطان ها استفاده می شوند. استروئیدها تا حدی با سرکوب سیستم ایمنی بدن شما کار می کنند و این باعث کاهش تورم و التهاب می شود. همچنین تعدادی جزوه دارویی جداگانه موجود است که اطلاعاتی در مورد سایر فرمولاسیون های پردنیزولون ارائه می دهد. اینها فوم رکتوم پردنیزولون، تنقیه و شیاف، قطره چشمی پردنیزولون برای التهاب و قطره گوش پردنیزولون نامیده می شوند.

بتامتازون
بتامتازون متعلق به گروهی از داروها به نام کورتیکواستروئیدها است. گاهی اوقات از آن به سادگی به عنوان یک استروئید خوراکی یاد می شود. استروئیدهای خوراکی مانند بتامتازون برای درمان انواع مختلفی از بیماری ها استفاده می شود. برخی از نمونه ها عبارتند از بیماری های خودایمنی (به عنوان مثال، لوپوس اریتماتوز سیستمیک، هپاتیت خود ایمنی، سارکوئیدوز). بیماری های مفصلی و عضلانی (به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید)؛ و آلرژی و آسم. آنها همچنین در درمان برخی از سرطان ها استفاده می شوند. بتامتازون با تداخل در ترشح برخی مواد شیمیایی در بدن که باعث التهاب می شوند، عمل می کند. بتامتازون همچنین به عنوان یک درمان جایگزین برای افرادی که به دلیل اختلال غده فوق کلیوی به نام هیپرپلازی مادرزادی آدرنال (CAH) به اندازه کافی کورتیکواستروئید طبیعی در بدن خود تولید نمی کنند، تجویز می شود.

دگزامتازون
دگزامتازون متعلق به گروهی از داروها به نام کورتیکواستروئیدها است. گاهی اوقات از آن به سادگی به عنوان یک استروئید خوراکی یاد می شود. کورتیکواستروئیدها به طور طبیعی در بدن شما تولید می شوند. آنها به حفظ سلامتی شما کمک می کنند. با تقویت بدن خود با کورتیکواستروئید اضافی، می‌تواند به درمان بیماری‌های مرتبط با التهاب کمک کند. استروئیدهای خوراکی برای درمان انواع مختلفی از بیماری ها استفاده می شوند. برخی از نمونه ها عبارتند از بیماری های التهابی روده (به عنوان مثال، بیماری کرون، کولیت اولسراتیو)، بیماری های خود ایمنی (به عنوان مثال، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، سارکوئیدوز)، بیماری های مفصلی و عضلانی (به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید)، و آلرژی. دگزامتازون همچنین در درمان برخی سرطان ها و در افرادی که مراقبت های تسکینی دریافت می کنند، استفاده می شود. در کودکان، برای درمان بیماری تنفسی به نام کروپ تجویز می شود. دگزامتازون همچنین برای تشخیص بیماری کوشینگ (یک اختلال غده فوق کلیوی) استفاده می شود و به عنوان درمانی برای افرادی که دارای اختلالی به نام هیپرپلازی مادرزادی آدرنال (CAH) هستند، تجویز می شود. دگزامتازون همچنین برای درمان التهاب در چشم استفاده می شود.

هیدروکورتیزون
هیدروکورتیزون متعلق به گروهی از داروها به نام کورتیکواستروئیدها است. گاهی اوقات از آن به سادگی به عنوان یک استروئید خوراکی یاد می شود. این دارو به عنوان یک درمان جایگزین برای افرادی که غدد فوق کلیوی آنها به اندازه معمول هورمون های استروئیدی (مانند کورتیزول) تولید نمی کند، استفاده می شود. این می تواند در شرایطی به نام نارسایی آدرنال یا بیماری آدیسون رخ دهد. همچنین در افرادی که برای برداشتن غدد فوق کلیوی خود تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند و بنابراین دیگر هورمون‌های استروئیدی طبیعی خود را نمی‌سازند، اتفاق می‌افتد. این هورمون ها برای بدن شما حیاتی هستند و اگر به اندازه کافی آنها را نداشته باشید، ممکن است به شدت ناخوشایند شوید. هیدروکورتیزون معمولا در کنار داروی جایگزین دیگری به نام فلودروکورتیزون تجویز می شود. فلودروکورتیزون یک داروی جایگزین برای یکی از هورمون های حیاتی دیگر است که دیگر در افراد مبتلا به نارسایی آدرنال ساخته نمی شود.

متیل پردنیزولون
قرص متیل پردنیزولون متعلق به گروهی از داروها به نام کورتیکواستروئیدها است. گاهی اوقات از آن به سادگی به عنوان یک استروئید خوراکی یاد می شود. استروئیدهای خوراکی برای درمان انواع مختلفی از بیماری ها استفاده می شوند. برخی از نمونه ها عبارتند از بیماری های التهابی روده (به عنوان مثال، بیماری کرون، کولیت اولسراتیو)، بیماری های خود ایمنی (به عنوان مثال، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، سارکوئیدوز)، بیماری های مفصلی و عضلانی (به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید)، و آلرژی. آنها همچنین برای درمان برخی سرطان ها استفاده می شوند. متیل پردنیزولون تا حدی با تداخل در ترشح برخی مواد شیمیایی در بدن شما که باعث التهاب می شوند، عمل می کند. متیل پردنیزولون نیز به صورت تزریقی موجود است. برخی از انواع تزریق زمانی استفاده می شود که نیاز به درمان سریع باشد یا فرد قادر به قورت دادن قرص ها نباشد. انواع دیگر تزریق برای تسکین التهاب در یک ناحیه خاص مانند مفصل دردناک یا متورم انجام می شود.

دفلازاکورت
دفلازاکورت متعلق به گروهی از داروها به نام کورتیکواستروئیدها است. گاهی اوقات از آن به سادگی به عنوان یک استروئید خوراکی یاد می شود. کورتیکواستروئیدها مانند دفلازاکورت برای درمان انواع مختلفی از بیماری ها استفاده می شود. برخی از نمونه‌ها عبارتند از بیماری‌های خودایمنی (به عنوان مثال، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، هپاتیت خود ایمنی، سارکوئیدوز)، بیماری‌های مفصلی و عضلانی (به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید)، و آلرژی و آسم. آنها همچنین در درمان برخی از سرطان ها استفاده می شوند. دفلازاکورت با تداخل در ترشح برخی مواد شیمیایی در بدن شما که باعث التهاب می شوند، عمل می کند.

اثرات استروئیدها

کورتیکواستروئیدها نسخه مصنوعی کورتیزول هستند که غدد فوق کلیوی شما به طور معمول آن را تولید می کنند. هنگامی که کورتیکواستروئیدها را در دوزهای بالاتر از آنچه بدن شما معمولاً تولید می کند مصرف می کنید، واکنش های فیزیولوژیکی را در بدن شما تحریک می کند:
*ضد التهاب:استروئیدها در درجه اول ضد التهاب هستند. آنها مسیرهای التهابی را مهار می کنند و تولید واسطه های شیمیایی التهابی را به حداقل می رسانند. استروئیدها به طور موثر التهاب و آسیب بیشتر بافت را کاهش می دهند.
*پاسخ ایمنی را کاهش می دهد:سیستم ایمنی فعال به عنوان دفاع طبیعی شما در برابر بیماری و عفونت حیاتی است. اما در موارد خودایمنی، می تواند عامل بیماری باشد. بیماری های خود ایمنی زمانی رخ می دهند که سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه به سلول های سالم شما حمله می کند. اثر سرکوب کننده سیستم ایمنی استروئیدها یکی از مکانیسم های اصلی است که از طریق آن به درمان بیماری های ناشی از سیستم ایمنی مانند پسوریازیس، آرتریت روماتوئید و غیره کمک می کند.

موارد استفاده از استروئیدهای خوراکی

اینها چند بیماری رایج پزشکی هستند که با استروئیدها درمان می شوند:

01/

بیماری های خود ایمنی:بیماری های خود ایمنی باعث می شوند که سیستم ایمنی بدن شما سلول ها و بافت های آن را هدف قرار داده و به آن آسیب برساند. کورتیکواستروئیدها می توانند فعالیت سیستم ایمنی را سرکوب کرده و التهاب را کاهش دهند تا از آسیب بیشتر جلوگیری شود.

02/

پیوند عضو:پس از پیوند عضو، سیستم ایمنی بدن شما ممکن است عضو پیوند شده را به عنوان یک جسم مضر و خارجی ببیند که باید به آن حمله کند. سرکوب سیستم ایمنی بدن توسط استروئیدها خطر رد عضو را کاهش می دهد. این استروئیدها داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی یا ضد دفع نامیده می شوند.

03/

درد اسکلتی عضلانی:استروئیدها التهاب را کاهش می دهند و اعصاب آسیب دیده را تسکین می دهند. آنها به طور گسترده در مدیریت شرایط اسکلتی عضلانی مانند آرتریت یا سندرم تونل کارپال استفاده می شوند.

04/

آلرژی:استروئیدها علائم احتقان را که در واکنش های آلرژیک رخ می دهد، کاهش می دهند. می تواند گرفتگی بینی، آبریزش چشم و عطسه را درمان کند. آنها اغلب برای بیماری هایی مانند تب یونجه، آسم و آلرژی های رایج استفاده می شوند.

05/

اختلالات ریوی:استروئیدها به کاهش التهاب در ریه‌ها و راه‌های هوایی کمک می‌کنند، به ویژه زمانی که به عنوان آماده‌سازی استنشاقی استروئیدها مصرف شوند. اینها برای شرایط شدید ریوی، مانند بیماری انسداد مزمن ریه (COPD) و آسم تجویز می شوند.

06/

کووید-19:بیماران مبتلا به کووید-19 شدید ممکن است یک پاسخ التهابی سیستمیک ایجاد کنند که منجر به آسیب ریه و نارسایی اندام می‌شود. خواص ضد التهابی و سرکوب کننده سیستم ایمنی استروئیدها می تواند از اثرات نامطلوب در بیماران بدحال مبتلا به کووید جلوگیری کند{2}}.

بایدها و نبایدهای استفاده از استروئیدهای خوراکی

کورتیکواستروئیدها که به نام استروئیدها نیز شناخته می شوند، داروهای نجات دهنده ای هستند که توسط پزشکان برای مدیریت مؤثر بیماری های بالقوه تهدید کننده زندگی مانند آسم، خودایمنی و سرطان تجویز می شوند. اگرچه استروئیدها بسیار مؤثر هستند، اما با مجموعه ای از عوارض جانبی نامطلوب مانند پوکی استخوان، هیپرگلیسمی، سندرم کوشینگ، افسردگی و سرکوب سیستم ایمنی همراه هستند که می تواند کیفیت زندگی بیمار را تغییر دهد. ما شش نکته مهم در سبک زندگی را برای کاهش عوارض جانبی درمان استروئیدی فهرست می کنیم.

مصرف نمک خود را کاهش دهید

مصرف کورتیکواستروئید باعث احتباس سدیم در بدن می شود که به نوبه خود باعث احتباس مایعات و افزایش وزن می شود. اجتناب از نمک در رژیم غذایی خود یکی از راه‌های مقابله موثر با این مشکل است. به غیر از نمک، از غذاهای فرآوری شده، سس های سویا و سایر چاشنی های خریداری شده در فروشگاه که ممکن است سرشار از سدیم باشند، خودداری کنید. دریابید که چگونه می توانید هوس نمک را شکست دهید.

مراقب استخوان های خود باشید

از دست دادن تراکم استخوان یکی از عوارض مصرف خوراکی کورتیکواستروئید است. شکنندگی استخوان فرد را مستعد شکستگی می کند، بنابراین در انجام کارهای سخت مراقب باشید. مصرف کلسیم خود را افزایش دهید و برای دوز روزانه ویتامین D خود در معرض نور خورشید قرار بگیرید. اگرچه ناگفته نماند، پرهیز از الکل و سیگار نیز کمک می کند.

مراقب آنچه می خورید باشید

افرادی که کورتیکواستروئیدهای خوراکی مصرف می کنند، گزارش می دهند که همیشه این داروها را مصرف می کنند. برخی از افراد حتی در نیمه های شب برای یک میان وعده سریع از خواب بیدار می شوند. علاوه بر مشکلات متابولیک و توزیع چربی ناشی از مصرف استروئید، گرسنگی مداوم نیز به افزایش وزن کمک می کند. اگرچه ممکن است هوس پیتزا، سیب زمینی سرخ کرده و همبرگر کنید، اما مراقب مصرف کربوهیدرات خود باشید و هر بار که احساس گرسنگی کردید، مقدار زیادی سالاد و پروتئین مصرف کنید.

مراقب عفونت ها باشید

کورتیکواستروئیدها داروهای ضد التهابی هستند که عملکرد سیستم ایمنی را مختل می کنند. اگر از این داروها استفاده می کنید، بدن شما از نظر ایمنی ضعیف است یا برای مقابله با برخی از عفونت هایی که ممکن است به سراغ شما بیاید، مجهز نیست. رعایت بهداشت مناسب، پوشاندن بینی و دهان و پرهیز از تماس نزدیک با افراد آلوده ممکن است به شما در جلوگیری از عفونت تا زمانی که استروئید مصرف می کنید کمک کند.

مراقبت قبل از جراحی

اگر بیمار تحت درمان با کورتیکواستروئیدهای خوراکی باید تحت عمل جراحی اورژانسی قرار گیرد، باید قبل از آن به پزشکان یا جراحان اطلاع داده شود. اگر دوز استروئید بالا باشد، باید قبل از جراحی کاهش یابد و پایین بیاید. با این حال، تصمیم برای کاهش دوز بهتر است به پزشک واگذار شود. سعی نکنید به تنهایی آن را پایین بیاورید.

سطح قند خود را کنترل کنید

یکی از شایع ترین عوارض جانبی استروئیدها افزایش سطح گلوکز در خون است. اگر مشکل دیابت دارید، باید به پزشک اطلاع داده شود. نظارت بر سطح قند خون در طول درمان نیز ضروری است. دوری از غذاهای حاوی کربوهیدرات و نوشیدنی های شیرین نیز کمک کننده خواهد بود.

موارد منع مصرف استروئید

بیماری زخم معده، سل، عفونت های فعال و روان پریشی همگی موارد منع مصرف برای تجویز کورتیکواستروئیدهای خوراکی هستند. بیماران باید از نظر علائم روان پریشی، که ممکن است شامل سابقه افسردگی، هذیان، توهم، گیجی یا پریشانی باشد، غربالگری شوند. استروئیدها نیز در دوران بارداری منع مصرف دارند. به دلیل مهار رشد با داروهای استروئیدی باید با احتیاط استروئیدها برای کودکان تجویز شود. کورتیکواستروئیدها همچنین ممکن است با سایر داروهایی که بیمار مصرف می کند تداخل ایجاد کند و بررسی داروهای فعلی قبل از تجویز بسیار مهم است. احتیاط در مورد عوامل ضد التهابی غیر استروئیدی یا ضد انعقادها توصیه می شود که ممکن است برای جلوگیری از مسمومیت گوارشی نیاز به پیشگیری داشته باشند. در حالی که منع مصرفی ندارد، بیماران مبتلا به بیماری های همراه - از جمله دیابت شیرین، فشار خون بالا کنترل نشده، مشکلات قلبی عروقی قابل توجه (به عنوان مثال، بیماری آترواسکلروتیک و آریتمی)، آب مروارید، گلوکوم، بیماری زخم معده و پوکی استخوان باید به طور عاقلانه استروئیدها تجویز شوند. هنگام در نظر گرفتن استروئید درمانی خوراکی برای این افراد، عاقلانه است که با ارائه دهنده مراقبت های اولیه یا متخصص داخلی بیمار مشورت کنید.

عوارض جانبی سوء مصرف استروئیدهای خوراکی

با استفاده طولانی مدت، برخی از عوارض جانبی رایج استروئیدها شامل تغییرات ظاهری مانند آکنه، ایجاد صورت گرد یا ماه مانند و افزایش اشتها است که منجر به افزایش وزن می شود. استروئیدها همچنین ممکن است باعث توزیع مجدد چربی شوند که منجر به متورم شدن صورت و شکم، اما بازوها و پاهای لاغر شود. در برخی موارد، پوست شکننده تر می شود که منجر به کبودی آسان می شود. اینها هفته ها طول می کشد تا ظاهر شوند. عوارض جانبی احتمالی مصرف بیش از حد استروئیدهای خوراکی به شرح زیر است:

عوارض جانبی روانشناختی استروئیدها شامل تحریک پذیری، بی قراری، سرخوشی یا افسردگی است. بی خوابی نیز می تواند یک عارضه جانبی باشد. این تغییرات در ظاهر و خلق و خوی اغلب با دوزهای بالای استروئیدها آشکارتر است و ممکن است در عرض چند روز شروع شود. به نظر می رسد تریامسینالون تزریقی یا دگزامتازون خوراکی این تغییرات را کمتر ایجاد می کند، اما آنها برای مدت طولانی در بدن باقی می مانند و آنها را به گزینه دوم تبدیل می کنند.

افزایش حساسیت به عفونت ممکن است با دوزهای بسیار بالای استروئیدها رخ دهد. پردنیزون همچنین ممکن است دیابت، گلوکوم و فشار خون بالا را تشدید کند و اغلب باعث افزایش سطح کلسترول و تری گلیسیرید در خون می شود. در کودکان، استروئیدها می توانند رشد را سرکوب کنند. این اثرات پس از قطع استروئیدها معکوس می شوند.

سایر عوارض جانبی که ممکن است در اثر مصرف طولانی مدت استروئیدها ایجاد شود عبارتند از آب مروارید، ضعف عضلانی، نکروز آواسکولار استخوان و پوکی استخوان. اینها معمولاً با کمتر از چهار هفته درمان رخ نمی دهند.

نکروز آواسکولار استخوان، که معمولاً با دوزهای بالای پردنیزون در دوره‌های زمانی طولانی همراه است، باعث درد لگن و اسکن MRI غیرطبیعی می‌شود. اغلب در لگن رخ می دهد، اما می تواند شانه ها، زانوها و سایر مفاصل را نیز درگیر کند. این مفصل که زود گرفتار شود، می تواند توسط جراح ارتوپد با "کم فشار دادن" نجات یابد. پس از رشد کامل، نکروز آواسکولار دردناک است و اغلب برای تسکین درد نیاز به تعویض مفصل جراحی دارد.

استروئیدها جذب کلسیم را از طریق دستگاه گوارش کاهش می دهند که ممکن است منجر به پوکی استخوان یا نازک شدن استخوان ها شود. پوکی استخوان می تواند منجر به شکستگی استخوان، به ویژه شکستگی فشاری مهره ها شود و باعث کمردرد شدید شود. کلسیم، حداقل 1500 میلی گرم از فرم کربنات کلسیم یا معادل آن، باید مصرف شود. داروهای جدیدی (به ویژه Fosamax) وجود دارد که ممکن است به جلوگیری از پوکی استخوان کمک کند.

همچنین بین استروئیدها و تصلب شرایین زودرس، که باریک شدن عروق خونی توسط رسوبات چربی (کلسترول) است، رابطه وجود دارد. به طور کلی، بین عوارض جانبی استروئیدها و دوز و مدت استفاده از آنها رابطه تنگاتنگی وجود دارد. بنابراین، دوز بالای استروئیدها که در یک دوره زمانی طولانی داده می‌شوند، بیشتر از دوز پایین‌تر در مدت زمان کوتاه‌تر، عوارض جانبی ایجاد می‌کنند.

گواهی ما

گواهی ما در زیر آمده است:

راهنمای نهایی

س: استروئیدها چیست؟

ج: این کلمه معانی مختلفی دارد. استروئیدها مواد شیمیایی هستند که معمولاً هورمون ها هستند و به طور طبیعی توسط بدن تولید می شوند. آنها به عملکرد اندام ها، بافت ها و سلول های شما کمک می کنند. برای رشد و حتی بچه دار شدن به تعادل سالمی از آنها نیاز دارید. "استروئیدها" همچنین می توانند به داروهای ساخته شده توسط انسان اشاره کنند. دو نوع اصلی کورتیکواستروئیدها و استروئیدهای آندروژنیک آنابولیک (یا به سادگی استروئیدهای آنابولیک) هستند.

س: چگونه دوز استروئید خوراکی را کاهش دهیم؟

پاسخ: استروئیدهای خوراکی معمولاً در طی 3-6 هفته کاهش می یابند. فرض کنید، برای مثال، پردنیزولون 40 میلی گرمی مصرف می کنید. به شما دستور داده می شود که دوز خود را 10 میلی گرم هر 3 روز کاهش دهید تا زمانی که دوز شما به 10 میلی گرم در روز برسد. پس از آن، باید دوز خود را به مدت 5 روز دیگر به 5 میلی گرم کاهش دهید و سپس قطع کنید. معمولاً هیچ راه استانداردی برای کاهش استروئیدها وجود ندارد و هر پزشک بسته به مدت زمانی که استروئید مصرف کرده‌اید، نوع آن‌ها و سایر عوامل، برنامه قطع مصرف را ارائه می‌کند.

س: چرا برای من استروئید تجویز شده است؟

پاسخ: استروئیدها داروهای ضد التهابی هستند و برای طیف وسیعی از شرایط مرتبط با بیماری های التهابی و ایمنی تجویز می شوند. پزشک ممکن است برای آلرژی، آسم، اگزما، اختلالات ریوی، دردهای عضلانی و مفاصل و بیماری خودایمنی استروئید تجویز کند.

س: چه زمانی باید استروئید مصرف کرد؟

پاسخ: در مصرف استروئیدها، بسیار مهم است که دستورالعمل ها و دوز تجویز شده توسط پزشک یا داروساز را دنبال کنید. مگر اینکه هیچ دستورالعمل صریحی وجود نداشته باشد، می توانید استروئیدها را به صورت تک دوز بعد از صبحانه مصرف کنید.

س: تجویز استروئید چه می کند؟

پاسخ: استروئیدها التهاب را کاهش می دهند و فعالیت سیستم ایمنی بدن شما را سرکوب می کنند. آنها ممکن است برای تسکین شرایط مختلف، از آلرژی گرفته تا بیماری خودایمنی و حتی کووید-19 تجویز شوند.

س: انواع اصلی استروئیدها چیست؟

پاسخ: می توانید کورتیکواستروئیدها را به عنوان استروئید خوراکی، تزریق استروئید، استنشاق استروئید، اسپری بینی استروئیدی و استروئیدهای موضعی مصرف کنید.

س: آیا استروئیدها به شما انرژی می دهند؟

پاسخ: استروئیدها می توانند به شما احساس انرژی و سرخوشی بدهند. اگر در اواخر روز مصرف شوند، می توانند شما را در شب بیدار نگه دارند و چرخه خواب/بیداری شما را مختل کنند. به همین دلیل، استروئیدها با بسیاری از تغییرات شناختی مرتبط هستند.

س: عوارض جانبی رایج استروئیدها چیست؟

پاسخ: اگر چه با مصرف متوسط نادر است، استروئیدها می توانند عوارض جانبی مانند رشد غیر طبیعی مو، آکنه، افزایش اشتها، حساسیت به عفونت، افزایش وزن، نوسانات خلقی، اضطراب و بی قراری داشته باشند.

س: قرص ها و شربت های استروئیدی چگونه برای درمان آسم استفاده می شوند؟

پاسخ: قرص ها و شربت های استروئیدی در کاهش تورم و تولید مخاط در راه های هوایی بسیار موثر هستند. آنها همچنین به سایر داروهای تسکین دهنده سریع کمک می کنند تا بهتر عمل کنند. آنها اغلب برای درمان دوره های شدیدتر بیماری ریوی ضروری هستند.

س: انفجار استروئید چیست؟

پاسخ: بسیاری از افراد مبتلا به بیماری مزمن ریوی به طور دوره‌ای به مصرف قرص‌ها یا شربت‌های استروئیدی برای کاهش شدت حملات حاد و جلوگیری از مراجعه به اورژانس یا بستری شدن در بیمارستان نیاز دارند. انفجار ممکن است دو تا هفت روز طول بکشد و ممکن است نیازی به کاهش تدریجی دوز نداشته باشد. برای برخی دیگر، ممکن است نیاز باشد که یک انفجار برای چند هفته با کاهش تدریجی دوز ادامه یابد. ممکن است عوارض جانبی خفیفی مانند افزایش اشتها، احتباس مایعات، بدخلقی و ناراحتی معده را تجربه کنید. این عوارض موقتی هستند و معمولاً پس از قطع دارو ناپدید می شوند.

س: هنگام مصرف استروئیدهای خوراکی از چه چیزهایی باید اجتناب کرد؟

پاسخ: از آنجایی که استروئیدهای خوراکی ممکن است سطح قند خون را نیز افزایش دهند، باید از غذاهای حاوی کربوهیدرات های ساده و شیرینی های غلیظ مانند کیک، پای، کلوچه، مربا، عسل و آب نبات اجتناب کنید.

س: چه مدت می توانید با خیال راحت استروئیدهای خوراکی مصرف کنید؟

A: اما بیش از 30 روز به طور کلی استفاده طولانی مدت استروئید در نظر گرفته می شود. اغلب، کورتیکواستروئیدهای خوراکی برای تقریباً 1 تا 2 هفته - و فقط برای علائم بسیار شدید تجویز می شوند. اما برای برخی بیماری‌های مزمن مانند آرتریت روماتوئید، کورتیکواستروئیدها ممکن است برای ماه‌ها یا حتی سال‌ها لازم باشد.

س: بهترین زمان برای مصرف استروئیدهای خوراکی چه زمانی است؟

پاسخ: صبح بهتر است زیرا زمان تولید کورتیزون در بدن شما را تقلید می کند. مصرف دوز استروئیدی خود در اواخر عصر ممکن است باعث ایجاد مشکل در خواب شود.

س: آیا تستوسترون شما را عصبانی می کند؟

پاسخ: نوسانات خلقی سریع در مصرف کنندگان استروئید احتمالاً به دلیل افزایش هورمون ها و سطح خطرناک تستوسترون بالا رخ می دهد. شواهد نشان می دهد که تعادل هورمونی کلید خلق و خوی ثابت است. در حالی که تستوسترون ممکن است پرخاشگری و سایر رفتارهای اجتماعی را در مردان تشویق کند، هورمون هایی مانند کورتیزول و سروتونین این اثرات را کاهش می دهند. مردانی که تستوسترون پایینی دارند نیز ممکن است به دلیل عدم تعادل هورمونی پرخاشگرتر و تحریک پذیرتر باشند. مهم است که با یک ارائه دهنده آگاه کار کنید که می تواند یک برنامه TRT فردی ایجاد کند که به شما کمک می کند تعادل را پیدا کنید.

س: چگونه پردنیزولون مصرف کنیم؟

پاسخ: *قبل از شروع این درمان، بروشور اطلاعات چاپ شده سازنده را از داخل بسته و همچنین هر گونه اطلاعات چاپی دیگری که توسط پزشک یا داروساز به شما داده شده است را مطالعه کنید. بروشور سازنده اطلاعات بیشتری در مورد پردنیزولون و لیست کاملی از عوارض جانبی که ممکن است از مصرف آن تجربه کنید در اختیار شما قرار می دهد.
*پزشک یا داروساز به شما خواهد گفت که برای هر دوز چند قرص مصرف کنید. مصرف پردنیزولون یک بار در روز، صبح بعد از صبحانه معمول است.
*بیشتر قرص پردنیزولون باید همراه با غذا مصرف شود. این غذا به محافظت از پوشش معده شما در برابر هرگونه تحریک کمک می کند. اگر به شما قرص هایی با پوشش روده (قرمز یا قهوه ای) داده شده است، این قرص ها برای محافظت از معده شما روکش خاصی دارند و می توانند قبل یا بعد از غذا مصرف شوند.
*قرص های دارای پوشش روده ای (قرمز یا قهوه ای) باید به طور کامل بلعیده شوند - آنها را نجوید یا له نکنید. همچنین، مهم است که در طی دو ساعت قبل از مصرف دوز یا در طی دو ساعت پس از مصرف دوز، از هیچ گونه داروهای سوء هاضمه (مانند داروهای ضد اسید) استفاده نکنید. این به این دلیل است که آنها با پوشش ویژه تبلت های شما تداخل دارند.
*برخی از قرص های پردنیزولون را می توان به صورت محلول در آب مصرف کرد. اگر در بلع مشکل دارید، از پزشک خود بپرسید که آیا این نوع قرص برای شما مناسب تر است یا خیر.
* بسته به دلیلی که برای شما پردنیزولون تجویز می شود، ممکن است از شما خواسته شود که یک دوره کوتاه مدت (به مدت پنج روز یا بیشتر) یا به طور منظم برای مدت زمان طولانی تری مصرف کنید. مصرف پردنیزولون را به طور مرتب ادامه دهید تا زمانی که پزشک به شما دستور قطع مصرف این دارو را بدهد. اگر بیش از سه هفته پردنیزولون مصرف می کنید، قطع ناگهانی درمان می تواند مشکلاتی ایجاد کند، بنابراین پزشک در صورت لزوم دوز شما را به تدریج کاهش می دهد.
*اگر مصرف یک نوبت را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید. اگر تا روز بعد به یاد نیاوردید، دوز فراموش شده را نادیده بگیرید. دو دوز را با هم مصرف نکنید تا دوز فراموش شده را جبران کنید.

س: آیا پردنیزولون می تواند مشکلاتی ایجاد کند؟

پاسخ: پردنیزولون در کنار اثرات مفید خود می تواند عوارض جانبی ناخواسته ای ایجاد کند که پزشک با شما در میان خواهد گذاشت. فواید مصرف پردنیزولون معمولاً بیشتر از عوارض جانبی آن است، اگرچه اثرات ناخواسته گاهی اوقات می تواند دردسرساز باشد. فهرست کاملی را در بروشور اطلاعات سازنده که همراه با داروی شما ارائه می شود، خواهید دید. اگرچه همه افراد عوارض جانبی را تجربه نمی کنند، و برخی از آنها با سازگاری بدن شما با داروی جدید بهبود می یابند، اگر نگران هر گونه عوارضی هستید، باید با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

س: استروئیدها چگونه متوقف می شوند؟

پاسخ: قطع مصرف داروهای استروئیدی چیزی است که باید به طور کامل با پزشک خود در میان گذاشته شود. پزشک احتمالاً به شما خواهد گفت که نمی توانید مصرف استروئیدها را به طور ناگهانی قطع کنید. قطع ناگهانی درمان با استروئید ممکن است با تعادل طبیعی هورمونی در بدن شما تداخل ایجاد کند. هنگامی که تحت درمان طولانی مدت استروئیدی خوراکی یا داخل وریدی هستید، غدد آدرنال خود کورتیزول زیادی تولید نمی کنند، زیرا سطح کورتیزول خون شما به طور مصنوعی در اثر استروئید درمانی بالا است. بنابراین، غدد فوق کلیوی به مرور زمان تنبل می شوند. آنها به تولید نکردن کورتیزول زیاد عادت کرده اند. به همین دلیل است که پزشکان در پایان درمان استروئیدها را کاهش می دهند. کاهش به این معنی است که دوز شما به آرامی در طی چند روز کاهش می یابد تا بتوانید درمان را به طور کامل متوقف کنید. این به غدد آدرنال شما زمان می دهد تا دوباره تنظیم شوند و به آرامی تولید استروئید درون زا را به سطح طبیعی برگردانند. در طول فرآیند کاهش، پزشک شما را از نظر عوارض جانبی احتمالی تحت نظر خواهد داشت.

به عنوان یکی از تامین کنندگان پیشرو استروئیدهای خوراکی در چین، ما به گرمی از شما برای خرید استروئیدهای خوراکی مقرون به صرفه برای فروش در اینجا از کارخانه ما استقبال می کنیم. تمام محصولات ما با کیفیت بالا و قیمت رقابتی هستند.